فعل ماضی
فعل ماضی فعلی است که به انجام گرفتن کاری یا روی دادن حالتی در زمان گذشته دلالت میکند.
مثال فارسی: او نوشت - او گریه کرد
ساختار فعل ماضی :
ریشه فعل + شناسه
مثالها:
هُوَ کَتَبَ
او نوشت
هِیَ کَتَبَت
او نوشت
هُما کَتَبَا
آن دو نوشتند
هُما کَتَبَتَا
آن دو نوشتند
هُم کَتَبُوا
آنها نوشتند
هُنَّ کَتَبنَ
آنها نوشتند
اَنتَ کَتَبتَ
تو نوشتی
اَنتِ کَتَبتِ
تو نوشتی
اَنتُما کَتَبتُمَا
شما دو نفر نوشتید
اَنتُما کَتَبتُمَا
شما دونفر نوشتید
اَنتُم کَتَبتُم
شما نوشتید
اَنتُنَّ کَتَبتُنَّ
شما نوشتید
اَنَا کَتَبتُ
من نوشتم
نَحنُ کَتَبنَا
ما نوشتیم
فعل مضارع
فعل مضارع فعلی است که به انجام گرفتن کاری یا روی دادن حالتی در زمان حال دلالت میکند.
مثال فارسی: او مینویسد - او گریه میکند
ساختار فعل مضارع :
حروف (ت ی ن ا) + ریشه فعل + شناسه
مثالها:
هُوَ یَکتُبُ
او مینویسد
هِیَ تَکتُبُ
او مینویسد
هُما یَکتُبَانِ
آن دو مینویسند
هُما تَکتُبانِ
آن دو مینویسند
هُم یَکتُبُونَ
آنها مینویسند
هُنَّ یَکتُبنَ
آنها مینویسند
اَنتَ تَکتُبُ
تو مینویسی
اَنتِ تَکتُبِینَ
تو مینویسی
اَنتُما تَکتُبانِ
شما دو نفر مینویسید
اَنتُما تَکتُبانِ
شما دونفر مینویسید
اَنتُم تَکتُبُونَ
شما مینویسید
اَنتُنَّ تَکتُبنَ
شما مینویسید
اَنَا اَکتُبُ
من مینویسم
نَحنُ نَکتُبُ
ما مینویسیم
فعل مستقبل
فعل مستقبل فعلی است که به انجام گرفتن کاری یا روی دادن حالتی در زمان آینده دلالت میکند.
مثال فارسی: او خواهد نوشت - او گریه خواهد کرد
ساختار فعل مستقبل :
(س) یا (سوف) + فعل مضارع
مثالها:
سَیَکتُبُ - سوف یَکتبُ
او خواهد نوشت
سَیکتبان - سوف یَکتبانِ
آن دو خواهند نوشت
سَیکتبونَ - سوف یکتبون
آنها خواهند نوشت
سَتکتبون - سوف تَکتبون
شما خواهید نوشت
سأکتبُ - سوف أکتُبُ
من خواهم نوشت
سَنَکتبُ - سوف نَکتبُ
خواهیم نوشت